Bir afişin sessiz ömrü

Efemera, adı gibi geçici olması beklenen şeydir: bir vapur seferini duyuran afiş, bir sergi için basılmış davetiye, bir sinemanın perşembe programı. Kullanıldığı gün biter, çöpe gider, unutulur. Oysa İstanbul'un yüz yıllık görsel hafızası tam da bu geçici kâğıtlarda saklı. Bir şehrin nasıl davet ettiğini, neyi kutladığını, hangi renkte bağırdığını afişleri anlatır — kitaplar değil.

EFEMERA, her sayısında bu geçiciliğin içinden tek bir parça çekip alır. Onu büyütür, ışığa tutar, mürekkebinin nasıl emildiğini, kâğıdının nereden geldiğini, kimin elinden çıktığını araştırır. Amaç nostalji değil; bir baskının nasıl konuştuğunu yeniden duyabilmek.

Bir afiş sustuğunda geriye kalan şey, onu basan elin ritmidir.

Seçtiğimiz her parçanın sınırlı bir reprodüksiyonunu, kimi zaman da orijalini meraklısına ulaştırıyoruz. Baskılar Karaköy'deki atölyemizde, pamuk ve mat matbaa kâğıtlarına, arşiv mürekkepleriyle üretiliyor. Adetler azdır ve bilinçli olarak azdır.